Studies 1 tot 8
- 1Départ pour Jérusalem et départ définitif de la GaliléeDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineMatteüs 19.1
- 2Les autorités cherchent le Messie Jésus pour l'arrêterDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 7.25-36
- 3Le discours sur l’eau viveDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 7.37
- 4L'appréciation contradictoire du peupleDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 7.40-53
- 5La femme adultèreDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 8.1-11
- 6Le Messie Jésus est la lumière du mondeDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 8.12
- 7Tentative d'assassinatDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineJohannes 8.59
- 8Le Messie Jésus contesté après un miracleDe la 3ème Pâque au début de la dernière semaineLucas 11.14-36
-
PER208
Vertrek naar Jeruzalem en definitief vertrek uit Galilea
PER208 beschrijft het definitieve vertrek van Jezus en zijn discipelen uit Galilea op 3 oktober van het jaar 32, op weg naar Jeruzalem voor het Soekotfeest. Volgens het verslag van Lucas trekken zij door Samaria in plaats van de gebruikelijke weg langs de Jordaan te nemen. Ze komen op vrijdagavond 8 oktober aan, onderwijzen op het tempelplein, en Jezus houdt zijn rede over het water op Hosjana Rabba op 13 oktober. De groep zal zes maanden in de omgeving van Jeruzalem blijven, tot het pesachfeest van 1 april van het jaar 33.
Markus 10.1 (De Heilige Schrift 1917) :En van daar opgestaan zijnde, ging Hij naar de landpalen van Judea, door de overzijde van de Jordaan; en de scharen kwamen wederom samen bij Hem, en gelijk Hij gewoon was, leerde Hij hen wederom.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER214
De autoriteiten zoeken de Messias Jezus om hem te arresteren
Tijdens het Loofhuttenfeest in Jeruzalem vraagt de menigte zich af wie Jezus als Messias is. Ondanks de verwarring over zijn afkomst en de pogingen van de godsdienstige leiders om hem te arresteren, onderwijst Jezus openlijk in de tempel, bevestigt hij opnieuw zijn goddelijkheid en kondigt hij zijn naderende vertrek aan. Omdat zijn uur nog niet gekomen is, kunnen de wachters hem niet grijpen. Deze episode, die alleen in het evangelie van Johannes voorkomt (7.25-36), laat de groeiende tegenstand tussen Jezus en de godsdienstige leiders zien.
Johannes 7.33-34 (De Heilige Schrift 1917) :Jezus dan zeide tot hen: Nog een kleinen tijd ben Ik bij u, en Ik ga heen tot Dengene, Die Mij gezonden heeft.Gij zult Mij zoeken, en gij zult Mij niet vinden; en waar Ik ben, kunt gij niet komen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER215
De toespraak over levend water
Op de laatste dag van het feest van Soekot (Hosjana Rabba) verkondigt de Messias Jezus in de tempel van Jeruzalem dat hij de ware bron van levend water is. Hij eigent zich de symboliek van de waterlibatie toe en nodigt iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen. Johannes verduidelijkt dat dit levende water de Heilige Geest aanduidt, die gegeven zou worden na de verheerlijking van Jezus. Alleen Johannes vermeldt deze gebeurtenis, die gedateerd is op woensdag 13 oktober van het jaar 32.
Johannes 7.39 (De Heilige Schrift 1917) :(En dit zeide Hij van den Geest, Denwelken ontvangen zouden, die in Hem geloven; want de Heilige Geest was nog niet, overmits Jezus nog niet verheerlijkt was.)De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER216
De tegenstrijdige beoordeling van het volk
Op de laatste dag van het Soekotfeest in Jeruzalem (oktober van het jaar 32) verklaart Jezus een bron van levend water te zijn. De menigte raakt verdeeld: sommigen erkennen hem als de Messias, anderen weigeren de evidentie te aanvaarden. De wachters die gestuurd zijn om hem te arresteren, weigeren te gehoorzamen, onder de indruk van zijn woorden. Nikodemus pleit voor een eerlijk oordeel, terwijl de farizeeën zwakke argumenten aanvoeren. Het verzet van de religieuze autoriteiten wordt fanatiek, waardoor de dood van Jezus hun enige doel wordt.
Johannes 7.52 (De Heilige Schrift 1917) :Zij antwoordden en zeiden tot hem: Zijt gij ook uit Galilea? Onderzoek en zie, dat uit Galilea geen profeet opgestaan is.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER217
De overspelige vrouw
Perikoop 217 verhaalt de episode van de overspelige vrouw (Johannes 8.1-11), waarin farizeeën Jezus een valstrik spannen door hem een vrouw voor te leiden die op heterdaad is betrapt. Jezus verijdelt de valstrik met zijn beroemde uitspraak, waarin hij wie zonder zonde is uitnodigt de eerste steen te werpen, en vergeeft daarna de vrouw. Dit verhaal, waarvan de tekstuele echtheid omstreden is, illustreert de eenheid van goddelijke gerechtigheid en barmhartigheid en openbaart het unieke gezag van Jezus om te rechtvaardigen.
Johannes 8.7 (De Heilige Schrift 1917) :En als zij Hem bleven vragen, richtte Hij Zich op, en zeide tot hen: Die van ulieden zonder zonde is, werpe eerst den steen op haar.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER218
De Messias Jezus is het licht van de wereld
Tijdens het feest van Soekot in Jeruzalem verkondigt Jezus dat hij ‘het licht van de wereld’ is (Johannes 8.12-58), waarmee hij aansluit bij de symboliek van de grote verlichtingen van de tempel. Hij onthult geleidelijk zijn goddelijke identiteit in debatten met de farizeeën, met als hoogtepunt de uitspraak ‘Voordat Abraham was, ben Ik’, een uitdrukkelijke bevestiging van zijn voorbestaan en zijn goddelijkheid. In hem geloven betekent binnengaan in het licht, de waarheid en het eeuwige leven.
Johannes 8.48-58 (De Heilige Schrift 1917) :De Joden dan antwoordden en zeiden tot Hem: Zeggen wij niet wel, dat Gij een Samaritaan zijt, en den duivel hebt?Jezus antwoordde: Ik heb den duivel niet; maar Ik eer Mijn Vader, en gij onteert Mij.Doch Ik zoek Mijn eer niet; er is Een, Die ze zoekt en oordeelt.Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Zo iemand Mijn woord zal bewaard hebben, die zal den dood niet zien in der eeuwigheid.De Joden dan zeiden tot Hem: Nu bekennen wij, dat Gij den duivel hebt. Abraham is gestorven, en de profeten; en zegt Gij: Zo iemand Mijn woord bewaard zal hebben, die zal den dood niet smaken in der eeuwigheid?Zijt Gij meerder, dan onze vader Abraham, welke gestorven is, en de profeten zijn gestorven; wien maakt Gij Uzelven?Jezus antwoordde: Indien Ik Mijzelven eer, zo is Mijn eer niets; Mijn Vader is het, Die Mij eert, Welken gij zegt, dat uw God is.En gij kent Hem niet, maar Ik ken Hem; en indien Ik zeg, dat Ik Hem niet ken, zo zal Ik ulieden gelijk zijn, dat is een leugenaar; maar Ik ken Hem, en bewaar Zijn woord.Abraham, uw vader, heeft met verheuging verlangd, opdat hij Mijn dag zien zou; en hij heeft hem gezien, en is verblijd geweest.De Joden dan zeiden tot Hem: Gij hebt nog geen vijftig jaren, en hebt Gij Abraham gezien?Jezus zeide tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Eer Abraham was, ben Ik.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER219
Moordaanslag
Op de laatste dag van een feest in Jeruzalem (13 oktober 32) proberen de farizeeën de Messias Jezus te stenigen, nadat hij zijn goddelijke oorsprong heeft verkondigd. Jezus ontkomt aan de dood door zich tussen zijn discipelen te verbergen en verlaat de stad. Waarschijnlijk trekt hij zich terug in Betanië aan de overzijde van de Jordaan. Alleen Johannes vertelt deze gebeurtenis, op grond van Johannes 8,59.
Johannes 10.22 (De Heilige Schrift 1917) :En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org -
PER226
Jezus, de Messias, na een wonder betwist
In Jeruzalem wordt Jezus, de Messias, na de genezing van een stomme bezetene betwist door tegenstanders die zijn macht aan Beëlzebul toeschrijven en om een nieuw teken vragen. Hij antwoordt met logische en geestelijke argumenten, verwijst naar het teken van Jona, richt een lofprijzing om naar gehoorzaamheid aan het Woord en sluit af met een metafoor over het innerlijke licht. Deze toespraak, die alleen door Lucas wordt overgeleverd (11.14-36), toont twee tegenovergestelde houdingen tegenover de Messias: het echte geloof en de ongelovige afwijzing.
Lukas 11.27 (De Heilige Schrift 1917) :En het geschiedde, als Hij deze dingen sprak, dat een zekere vrouw, de stem verheffende uit de schare, tot Hem zeide: Zalig is de buik, die U gedragen heeft, en de borsten, die Gij hebt gezogen.De Heilige Schrift 1917, publiek domein — tekst: eBible.org